Szpic miniaturowy: sierść czy włosy? Pielęgnacja i alergia

Szpic miniaturowy, znany również jako Pomeranian, to rasa, która od lat zdobywa serca Polaków. Jego uroczy wygląd i towarzyski charakter sprawiają, że jest częstym wyborem jako pies do towarzystwa. Jednak wokół jego okrywy włosowej narosło wiele mitów, zwłaszcza w kontekście alergii i pielęgnacji. W tym artykule rozwiejemy wszelkie wątpliwości i przyjrzymy się bliżej, czy szpic miniaturowy posiada włosy, czy jednak sierść, oraz co to oznacza dla potencjalnych właścicieli.

Rozwiewamy wątpliwości: Czy szpic miniaturowy ma włosy, czy jednak sierść?

Często spotykam się z pytaniem, czy szpic miniaturowy ma włosy, czy sierść. W potocznym rozumieniu, mówiąc o "włosach" u psów, często mamy na myśli okrywę jednowarstwową, która rośnie w sposób ciągły i nie wypada w dużych ilościach. Przykładami takich ras są Yorkshire Terrier czy Maltańczyk. W kynologii jednak pojęcie "sierści" jest szersze i obejmuje zazwyczaj dwuwarstwową okrywę, składającą się z podszerstka i włosa okrywowego, która ma swój cykl życia i podlega procesowi linienia. Dlatego też, z naukowego punktu widzenia, u szpica miniaturowego mamy do czynienia właśnie z sierścią.

Sierść szpica miniaturowego to jego wizytówka. Składa się ona z dwóch wyraźnych warstw. Pierwszą jest gęsty, wełnisty podszerstek, który stanowi doskonałą izolację termiczną, chroniąc psa zarówno przed zimnem, jak i nadmiernym ciepłem. Drugą warstwę tworzy dłuższy, prosty i nieco twardszy włos okrywowy, który nadaje sierści charakterystyczny wygląd i stanowi barierę ochronną przed czynnikami zewnętrznymi. Ta dwuwarstwowa struktura jest kluczowa dla komfortu termicznego psa w różnych warunkach pogodowych.

Podsumowując, szpic miniaturowy posiada sierść, a nie włosy w potocznym rozumieniu tego słowa. Oznacza to, że jego okrywa włosowa podlega cyklicznym zmianom i intensywnemu linieniu, co ma bezpośredni wpływ na codzienne życie właściciela, zwłaszcza pod kątem pielęgnacji i utrzymania czystości w domu. Biorąc pod uwagę ogromną popularność tej rasy w Polsce, zrozumienie specyfiki jej sierści jest absolutnie kluczowe dla każdego, kto rozważa adopcję lub już cieszy się towarzystwem Pomeraniana.

Linienie u szpica miniaturowego cała prawda o "latających kłaczkach"

Linienie to naturalny proces fizjologiczny, który dotyczy wszystkich psów posiadających sierść. U szpiców miniaturowych jest ono jednak szczególnie zauważalne i może stanowić wyzwanie dla właścicieli. Najintensywniejsze linienie obserwujemy zazwyczaj dwa razy w roku na wiosnę, gdy pies zrzuca zimową, gęstszą okrywę, oraz jesienią, przygotowując się na chłodniejsze miesiące. Zmiany te są ściśle powiązane z cyklami hormonalnymi psa i długością dnia, a ich celem jest dostosowanie okrywy włosowej do panujących warunków atmosferycznych.

Szczególnie intensywny okres linienia przypada na wiek szczenięcy, zazwyczaj między 4. a 6. miesiącem życia. W tym czasie szczeniak wymienia swoją delikatną, szczenięcą sierść na docelową, dorosłą okrywę. Jest to proces całkowicie normalny, choć może być bardzo obfity i często niepokoi nowych właścicieli, którzy widzą "chmury" sierści unoszące się w powietrzu. Warto pamiętać, że jest to etap przejściowy, który z czasem ustabilizuje się w bardziej przewidywalne cykle linienia sezonowego.

Radzenie sobie z wszechobecną sierścią szpica miniaturowego wymaga pewnej organizacji i konsekwencji. Oto kilka praktycznych porad, które pomogą Ci utrzymać porządek:

1. Codzienne szczotkowanie: Regularne wyczesywanie sierści, najlepiej codziennie, zapobiega tworzeniu się kołtunów i usuwa luźne włosy, zanim zdążą opaść na meble i podłogę.
2. Odpowiednie narzędzia: Zainwestuj w dobrą szczotkę pudlówkę oraz grzebień o różnym rozstawie zębów. Pozwolą Ci one dotrzeć do podszerstka i skutecznie usunąć martwe włosy.
3. Systematyczne odkurzanie: Regularne odkurzanie podłóg, dywanów i mebli tapicerowanych jest niezbędne, aby pozbyć się unoszącej się sierści. Rozważ odkurzacz z dobrym filtrem HEPA.
4. Dieta wspierająca sierść: Zbilansowana dieta bogata w kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6 może przyczynić się do zdrowia skóry i sierści, zmniejszając nadmierne wypadanie włosów.
5. Kąpiele i suszenie: Regularne kąpiele (ale nie za częste, by nie przesuszyć skóry) pomagają usunąć luźną sierść. Pamiętaj o dokładnym wysuszeniu i rozczesaniu psa po kąpieli.

Szpic miniaturowy a alergia czy to na pewno pies dla Ciebie?

Często pojawia się błędne przekonanie, że to sama sierść psa jest głównym alergenem. W rzeczywistości alergeny to przede wszystkim białka znajdujące się w ślinie, moczu i przede wszystkim w złuszczającym się naskórku psa. Sierść, szczególnie tak gęsta jak u szpica miniaturowego, działa jak swoista "pułapka" dla tych alergenów. Kiedy pies się liże, bawi lub po prostu porusza, te drobinki naskórka i śliny osiadają na jego okrywie włosowej i są następnie roznoszone po całym domu, unosząc się w powietrzu.

W związku z tym, szpic miniaturowy zdecydowanie nie jest rasą hipoalergiczną. Mity o tym, że psy z "włosami" (jak wspomniane Maltańczyki czy Yorkshire Terriery) są lepsze dla alergików, nie mają potwierdzenia w rzeczywistości, jeśli chodzi o alergię na białka psów. Gęsta sierść Pomeraniana, która dodatkowo intensywnie linieje, może wręcz potęgować problem, skutecznie roznosząc alergeny w otoczeniu i zwiększając ekspozycję alergika na uczulające substancje.

Dla osób z silną alergią na psy, posiadanie szpica miniaturowego jest zazwyczaj bardzo ryzykowne i często kończy się koniecznością oddania psa. Jeśli masz stwierdzoną alergię na psy, a marzysz o posiadaniu Pomeraniana, zalecam konsultację z alergologiem i spędzenie jak największej ilości czasu w towarzystwie przedstawicieli tej rasy, zanim podejmiesz ostateczną decyzję. W wielu przypadkach, niestety, rasa ta może okazać się nieodpowiednim wyborem dla alergika.

Przeczytaj również: Co trzymać w terrarium? Zwierzęta, rośliny i porady dla początkujących

Klucz do pięknej szaty: Jak prawidłowo dbać o sierść Pomeraniana?

Prawidłowa pielęgnacja sierści szpica miniaturowego wymaga odpowiednich narzędzi i wiedzy. Do podstawowych, niezbędnych akcesoriów należą:

• Szczotka pudlówka (slicker brush): Z drobnymi, gęsto rozmieszczonymi drucikami, które doskonale radzą sobie z podszerstkiem i zapobiegają jego kołtunieniu. Należy jej używać ostrożnie, aby nie podrażnić skóry psa.
• Grzebień o różnym rozstawie zębów: Idealny do rozczesywania dłuższych włosów okrywowych i sprawdzania, czy sierść jest dokładnie rozczesana aż do skóry. Grubsze zęby służą do wstępnego rozczesywania, a te drobniejsze do wykończenia.

Prawidłowa technika czesania jest kluczowa dla zdrowia sierści i skóry Twojego szpica. Proces ten powinien wyglądać następująco:

1. Przygotowanie: Upewnij się, że pies jest spokojny i zrelaksowany. Jeśli sierść jest mocno skołtuniona, można użyć specjalnego preparatu ułatwiającego rozczesywanie.
2. Rozczesywanie podszerstka: Zacznij od szczotki pudlówki, pracując warstwami od skóry na zewnątrz. Delikatnie przeczesuj sierść, zwracając uwagę na miejsca, gdzie najczęściej tworzą się kołtuny pod pachami, za uszami, na "portkach".
3. Wygładzanie włosa okrywowego: Po dokładnym wyczesaniu podszerstka, użyj grzebienia, aby rozczesać włos okrywowy. Przeczesuj sierść od nasady aż po końce, upewniając się, że nie ma żadnych splątań.
4. Kontrola: Przejedź grzebieniem po całej sierści, aby upewnić się, że jest ona równomiernie rozczesana i nie ma żadnych pozostałości podszerstka.
5. Częstotliwość: W okresach normalnych wystarczy czesanie co 2-3 dni, ale w okresach intensywnego linienia, codzienne szczotkowanie jest absolutnie wskazane, aby zapobiec powstawaniu bolesnych kołtunów.

Kąpiel i suszenie to kolejne etapy, które wymagają uwagi. Najczęstsze błędy popełniane przez właścicieli to:

• Niedokładne spłukiwanie szamponu i odżywki: Pozostałości produktów mogą podrażniać skórę i prowadzić do problemów dermatologicznych. Zawsze dokładnie płucz sierść psa.
• Zbyt gorące suszenie: Gorące powietrze z suszarki może przesuszyć sierść i skórę, a nawet spowodować oparzenia. Używaj letniego nawiewu i trzymaj suszarkę w odpowiedniej odległości.
• Suszenie bez wcześniejszego rozczesania: Mokra sierść jest bardziej podatna na uszkodzenia. Zawsze dokładnie rozczesz psa przed kąpielą, a po niej, podczas suszenia, delikatnie przeczesuj sierść.

Wspomniane błędy mogą prowadzić do osłabienia struktury włosa, utraty jego blasku i problemów z odrastaniem. Kluczem jest delikatność i cierpliwość.

Kwestia strzyżenia szpica miniaturowego budzi wiele kontrowersji. Choć popularna "fryzura boo" (krótkie strzyżenie na całym ciele) może wydawać się urocza, golenie sierści szpica jest zazwyczaj bardzo złym pomysłem. Sierść Pomeraniana pełni kluczową funkcję izolacyjną chroni zarówno przed zimnem, jak i przed przegrzaniem. Po goleniu, włosy często odrastają nierówno, tracą swoją naturalną strukturę, stają się cieńsze i bardziej podatne na uszkodzenia. Co więcej, skóra pozbawiona naturalnej ochrony jest bardziej narażona na poparzenia słoneczne i podrażnienia. Zdecydowanie zalecam unikanie drastycznego skracania sierści i skupienie się na jej prawidłowej pielęgnacji i utrzymaniu naturalnego kształtu.